Parafia pw. Matki Bożej Łaskawej — Chmielnik

Zarys historyczny

Wieś Chmielnik powstała według historyków na przełomie XI i XII wieku. Po odzyskaniu przez króla Kazimierza Wielkiego Rusi Czerwonej, osada stała się własnością Ottona Pileckiego h. Topór, który prawdopodobnie w 1373 roku ufundował parafię, bez zapisu odnośnie beneficjum. W dokumentach hi story cznych z 1419 r występuje Nicolaus (Mikołaj) Laurini, proboszcz z Chmielnika, jako delegat duchowieństwa rzeszowskiego. Parafia posiadała kościół przed 1421 roku, o czym świadczą akta wizytacyjne. Została uposażona przez Jana Pileckiego h. Leli wa w 1438 roku, gdy wieś była dobrze zorganizowana według prawa magdeburskiego. Chmielnik został zniszczony na początku XVII w. przez właściciela Łańcuta – Stanisława Stadnickiego, w czasie „wojen magnackich”. Kolejna klęska przyszła na wioskę w 1624 roku, gdy Tatarzy spalili kościół, wraz z ludźmi, podczas oktawy Bożego Ciała. Po tym kataklizmie parafianom służyła prowizoryczna kaplica do 1636 roku, gdy wybudowano kolejny drewniany kościół, który stał do 1745 roku. Ziemię pod świątynię ofiarował Mikołaj Rafał ze Sztambergu Kostka, starosta malborski. Po prawie stu latach, zniszczenia sprawiły, że kościół nie nadawał się do remontu. Ówczesny proboszcz ks. Stanisław Wacławski wybudował w latach 1740- 1750 nową kamienną świątynię, którą konsekrował bp Wacław Sierakowski z Przemyśla w 1755 r. Świątynia okazała się za mała dla potrzeb